ഉമ്മറക്കോലായിൽ നിന്ന്
രാത്രിയിൽ എടുത്തുവെയ്ക്കാൻ മറന്ന കിണ്ടി
കളവുപോയതുപോലെ
വയൽക്കരയിലുള്ള ഒരു കുന്ന്
പുലർച്ചയ്ക്കു കാണാതായി.
മഴയും വെയിലും
എവിടെയെല്ലാം തിരഞ്ഞു !
പിന്നെയും ബാക്കിയായ
ഒരു കുന്നിന്റെ പള്ളയ്ക്കാണ്
എന്റെ വീട്.
ഇപ്പോൾ കുന്നുകളെല്ലാം
റോഡുപണിക്കു പോകുന്നു,
കരയുന്ന വീടുകളെ
ഉറക്കിക്കിടത്തിക്കൊണ്ട്.
പന്തലംകുന്ന്, പൂത്രക്കുന്ന്
പുളിയാറക്കുന്ന്, പറക്കുന്ന്
ചോലക്കുന്ന്, ചന്തക്കുന്ന്
കരിമ്പനക്കുന്ന്...
പേരുവിളിക്കുമ്പോൾ
വരിവരിയായി വന്ന്
ലോറിയിൽ കയറണം,
പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ഇറങ്ങണം.
നിരപ്പാക്കിയ തലയിൽ
എട്ടുവരിപ്പാത ചുമന്നു നിന്നുകൊള്ളണം.
തലയ്ക്കുമീതെ കാലം
'ശൂം' ന്നു പായും, അനങ്ങരുത്!
കാറ്റേ, കടലേ
തെങ്ങോലകളേ,
നമ്മൾ അപ്പുറത്തും
ഇപ്പുറത്തുമാകാൻ പോകുന്നു.
ഇനി കാണാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല.
ബഷീറിന്റെ കഥയിലെ നാരായണി
ആകാശത്തേക്ക് ചുള്ളിക്കമ്പെറിഞ്ഞതുപോലെ
നിങ്ങളന്തെങ്കിലും അടയാളം കാട്ടണം,
ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കും.
************************************************
No comments:
Post a Comment
ഈ ബ്ലോഗിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്ദ്ദേശങ്ങളും ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുമല്ലോ....