അരിയില്ല, തിരിയില്ല, ദുരിതമാണെന്നാലും
നരി തിന്നാല് നന്നോ മനുഷ്യന്മാരെ!
ഒരു കാട്ടുപാതയി, ലരമൈല് നടന്നാല- ക്കരയായീ നമ്മുടെ ചെറ്റമാടം.
കരയുന്നുമുണ്ടാവാം പൊരിയുന്നുമുണ്ടാവാം ദുരിതമേ നാലഞ്ചു മക്കളിപ്പോള്
വലയും കുടുംബിനി തലതല്ലിക്കൊണ്ടെന്റെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പുമുണ്ടാം
ചുമലിലൊരിത്തിരി റേഷനരിക്കിഴി ചുടുചിന്താഭാരങ്ങള് നെഞ്ചറയില്
പെരുവഴിയിങ്കലൂടെങ്കിലോ, ദുര്ഘട-
മൊരുകാതം പോകണം ലക്ഷ്യമെത്താന്!
കഴല് നീങ്ങീ കാട്ടിലേ, യ്ക്കന്തിയാണമ്പിളി- ക്കലയുണ്ടേ മാനത്തിന് ദംഷ്ട്രം പോലെ
ഉരസിപ്പോം കുന്നിന്റെ ചരിവുമക്കണ്ടക-
നിരയും മെതിച്ചു നടക്കയായ് ഞാന്.
നരി വന്നാല്-വന്നോട്ടേ, സുപരീക്ഷിതങ്ങളെന് ചരണങ്ങള്, ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലല്ലോ
നരി കണ്ടോനേറിയാല് നായാട്ടുനായ്ക്കളെ;-
ശ്ശരി, ഞാനോ വാറണ്ടു ശിപ്പായ്മാരെ!
പകുതിയും പിന്നിട്ടൂ വഴിയിപ്പോളെത്തീ ഞാന് സുഗതനാം ബുദ്ധന് തന് സന്നിധിയില്
പഴയൊരപ്പാറക്കല് പ്രതിമയുണ്ടപ്പോഴും പരിശുദ്ധി ചുറ്റും പൊഴിച്ചു നില്പൂ
ഒരു കാലത്തുല്ക്കൃഷ്ടര് ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കളി- ത്തരുനീലത്തണല്കളില് വാണിരിയ്ക്കാം.
ഒരു കാലം നിഷ്കൃഷ്ടാ ഹിംസയെപ്പറ്റിയും കരുണയെപ്പറ്റിയും ചൊല്ലിച്ചൊല്ലി
കരയിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം കഠിനാമര്ഷത്താലേ
കരള് തിന്നാനൂന്നും വിരോധിമാരെ.
തനതു സന്ദേശത്തിന് സഫലപ്രയോഗത്താ- ലനഘമാം പാരിനെക്കണ്ടു കണ്ടേ
ചരിതാര്ത്ഥനായ് ധ്യാനനിരതനായ് വാഴ്കയാ- മിരുപതു നൂറ്റാണ്ടായ് മുനിയിവിടെ,
ഇരതേടും ക്രൗര്യങ്ങള് നഖരമുരപ്പതു-
മറിയാതാം ധ്യാനപരതയോടെ!
ഇരുളുന്നു ചുറ്റിലു, മറിയാതായ് വെവ്വേറെ- ത്തളിരും മലരും കരിയിലയും
അറിയാറായൊ, ന്നതാ 'ചൊകചൊകെ' മിന്നുന്നു നരിയുടെ നിര്ദ്ദയക്കണ്കള് മാത്രം!
ഒരു ഞൊടി ഒരു ഞൊടി പോരുമന്നരകമെന് പിരടിയ്ക്കു ചാടുവാനെന്നായിട്ടും
കഴല് പിന്തിരിഞ്ഞീല, നീണ്ടോരിരുകാതം വഴിവളഞ്ഞിട്ടെന്റെ കുടിലിലെത്താന്
അവിടെയെന്നുള്ക്കണ്ണാല്ക്കാണുന്നൂ ഞാനേറെ വിവശിതമാമെന് കുടുംബചിത്രം:
സുമധുരപ്പാലറ്റ മുലയില് നിന്നമ്മത- ന്നുയിര്നിണം തന്നെ വലിച്ചിറക്കി
വികൃതമെലിമ്പുന്തും മാറത്തമരുമാ-
ദുരിതത്തിന് തൂമുഖത്തിന്നു നേരെ
മിഴിതുറിച്ചാര്ത്തിയാല് രോഷത്താലായിരം കഠിനശാപങ്ങളെറിയുവോളെ;
അവളുടെ മുമ്പില് നിന്നാര്ത്തലച്ചുന്മത്തം
നില തെറ്റിക്കേഴുന്ന മൂത്തവരെ,
'വരു നല്ല മാര്ഗ്ഗത്തൂടിരുകാത' മെന്നാരു
പറയു, മയാള്ക്കില്ല ഹൃദയലേശം!
നരിയെന്റെ നേര്ക്കു നിരങ്ങി നിരങ്ങിക്കൊ- ണ്ടരികത്തടുക്കയാണെന്തു ചെയ്യും?
ഇരയായ് ഞാന് വീഴണോ, മടയില് നിന്മക്കള് തന്
പൊരിയും വയറ്റിലേയ്ക്കെത്തണോ ഞാന്
ഇരയായീ പണ്ടേതോ ജന്മത്തില് നിന്നെപ്പോ- ലൊരു ഹിംസ്രജന്തുവിന്നിസ്സുഗതന്
കരുണയാലത്യാഗം; കരുണതന് പേരില്ത്താ- നൊരു വാക്കു കൂറട്ടെ നരിയമ്മാനെ!
ചുമലിലൊരിത്തിരി റേഷനരിക്കിഴി;
ചുടു നെടുവീര്പ്പിതും കണ്ടില്ലേ നീ?
തരമായടുത്തവന് ചാടാറായ്-ഞാനാക്കല്- പ്രതിമയാ ക്രൂരന്റെ മുതുകില്ത്തള്ളി
അരിയില്ല, തിരിയില്ല, ദുരിതമാണെന്നാലും നരിതിന്നാല് നന്നോ മനുഷ്യന്മാരെ!
വയറൊട്ടു വീര്ത്തപ്പോള് കളിചിരി പൂണ്ടൊട്ടെ- ന്നുയിരൊത്ത മക്കളുറക്കമായി
മധുരമൊരുമ്മ കൊടുത്തെന് കുടുംബിനി മുതുനിവര്ത്തുന്നുണ്ടവര്തന് ചാരെ
പരമമീ ലക്ഷ്യത്തില്സ്സമസൃഷ്ടച്ചെഞ്ചോര പുരളാനിടയാ, യെന് തെറ്റു തന്നെ
ഇരുകാതം താണ്ടി ഞാന് വരുവോളമെന്മക്കള് പൊരിയുകില്ച്ചാവുകില്ത്തെറ്റല്ലെന്നോ?
ഇടയുള്ളോര് വാദിപ്പിന് മാര്ഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവു- മിടറിയോ, ഞാനൊന്നു തലചായ്ക്കട്ടെ.
നരി തിന്നാല് നന്നോ മനുഷ്യന്മാരെ!
ഒരു കാട്ടുപാതയി, ലരമൈല് നടന്നാല- ക്കരയായീ നമ്മുടെ ചെറ്റമാടം.
കരയുന്നുമുണ്ടാവാം പൊരിയുന്നുമുണ്ടാവാം ദുരിതമേ നാലഞ്ചു മക്കളിപ്പോള്
വലയും കുടുംബിനി തലതല്ലിക്കൊണ്ടെന്റെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പുമുണ്ടാം
ചുമലിലൊരിത്തിരി റേഷനരിക്കിഴി ചുടുചിന്താഭാരങ്ങള് നെഞ്ചറയില്
പെരുവഴിയിങ്കലൂടെങ്കിലോ, ദുര്ഘട-
മൊരുകാതം പോകണം ലക്ഷ്യമെത്താന്!
കഴല് നീങ്ങീ കാട്ടിലേ, യ്ക്കന്തിയാണമ്പിളി- ക്കലയുണ്ടേ മാനത്തിന് ദംഷ്ട്രം പോലെ
ഉരസിപ്പോം കുന്നിന്റെ ചരിവുമക്കണ്ടക-
നിരയും മെതിച്ചു നടക്കയായ് ഞാന്.
നരി വന്നാല്-വന്നോട്ടേ, സുപരീക്ഷിതങ്ങളെന് ചരണങ്ങള്, ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലല്ലോ
നരി കണ്ടോനേറിയാല് നായാട്ടുനായ്ക്കളെ;-
ശ്ശരി, ഞാനോ വാറണ്ടു ശിപ്പായ്മാരെ!
പകുതിയും പിന്നിട്ടൂ വഴിയിപ്പോളെത്തീ ഞാന് സുഗതനാം ബുദ്ധന് തന് സന്നിധിയില്
പഴയൊരപ്പാറക്കല് പ്രതിമയുണ്ടപ്പോഴും പരിശുദ്ധി ചുറ്റും പൊഴിച്ചു നില്പൂ
ഒരു കാലത്തുല്ക്കൃഷ്ടര് ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കളി- ത്തരുനീലത്തണല്കളില് വാണിരിയ്ക്കാം.
ഒരു കാലം നിഷ്കൃഷ്ടാ ഹിംസയെപ്പറ്റിയും കരുണയെപ്പറ്റിയും ചൊല്ലിച്ചൊല്ലി
കരയിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം കഠിനാമര്ഷത്താലേ
കരള് തിന്നാനൂന്നും വിരോധിമാരെ.
തനതു സന്ദേശത്തിന് സഫലപ്രയോഗത്താ- ലനഘമാം പാരിനെക്കണ്ടു കണ്ടേ
ചരിതാര്ത്ഥനായ് ധ്യാനനിരതനായ് വാഴ്കയാ- മിരുപതു നൂറ്റാണ്ടായ് മുനിയിവിടെ,
ഇരതേടും ക്രൗര്യങ്ങള് നഖരമുരപ്പതു-
മറിയാതാം ധ്യാനപരതയോടെ!
ഇരുളുന്നു ചുറ്റിലു, മറിയാതായ് വെവ്വേറെ- ത്തളിരും മലരും കരിയിലയും
അറിയാറായൊ, ന്നതാ 'ചൊകചൊകെ' മിന്നുന്നു നരിയുടെ നിര്ദ്ദയക്കണ്കള് മാത്രം!
ഒരു ഞൊടി ഒരു ഞൊടി പോരുമന്നരകമെന് പിരടിയ്ക്കു ചാടുവാനെന്നായിട്ടും
കഴല് പിന്തിരിഞ്ഞീല, നീണ്ടോരിരുകാതം വഴിവളഞ്ഞിട്ടെന്റെ കുടിലിലെത്താന്
അവിടെയെന്നുള്ക്കണ്ണാല്ക്കാണുന്നൂ ഞാനേറെ വിവശിതമാമെന് കുടുംബചിത്രം:
സുമധുരപ്പാലറ്റ മുലയില് നിന്നമ്മത- ന്നുയിര്നിണം തന്നെ വലിച്ചിറക്കി
വികൃതമെലിമ്പുന്തും മാറത്തമരുമാ-
ദുരിതത്തിന് തൂമുഖത്തിന്നു നേരെ
മിഴിതുറിച്ചാര്ത്തിയാല് രോഷത്താലായിരം കഠിനശാപങ്ങളെറിയുവോളെ;
അവളുടെ മുമ്പില് നിന്നാര്ത്തലച്ചുന്മത്തം
നില തെറ്റിക്കേഴുന്ന മൂത്തവരെ,
'വരു നല്ല മാര്ഗ്ഗത്തൂടിരുകാത' മെന്നാരു
പറയു, മയാള്ക്കില്ല ഹൃദയലേശം!
നരിയെന്റെ നേര്ക്കു നിരങ്ങി നിരങ്ങിക്കൊ- ണ്ടരികത്തടുക്കയാണെന്തു ചെയ്യും?
ഇരയായ് ഞാന് വീഴണോ, മടയില് നിന്മക്കള് തന്
പൊരിയും വയറ്റിലേയ്ക്കെത്തണോ ഞാന്
ഇരയായീ പണ്ടേതോ ജന്മത്തില് നിന്നെപ്പോ- ലൊരു ഹിംസ്രജന്തുവിന്നിസ്സുഗതന്
കരുണയാലത്യാഗം; കരുണതന് പേരില്ത്താ- നൊരു വാക്കു കൂറട്ടെ നരിയമ്മാനെ!
ചുമലിലൊരിത്തിരി റേഷനരിക്കിഴി;
ചുടു നെടുവീര്പ്പിതും കണ്ടില്ലേ നീ?
തരമായടുത്തവന് ചാടാറായ്-ഞാനാക്കല്- പ്രതിമയാ ക്രൂരന്റെ മുതുകില്ത്തള്ളി
അരിയില്ല, തിരിയില്ല, ദുരിതമാണെന്നാലും നരിതിന്നാല് നന്നോ മനുഷ്യന്മാരെ!
വയറൊട്ടു വീര്ത്തപ്പോള് കളിചിരി പൂണ്ടൊട്ടെ- ന്നുയിരൊത്ത മക്കളുറക്കമായി
മധുരമൊരുമ്മ കൊടുത്തെന് കുടുംബിനി മുതുനിവര്ത്തുന്നുണ്ടവര്തന് ചാരെ
പരമമീ ലക്ഷ്യത്തില്സ്സമസൃഷ്ടച്ചെഞ്ചോര പുരളാനിടയാ, യെന് തെറ്റു തന്നെ
ഇരുകാതം താണ്ടി ഞാന് വരുവോളമെന്മക്കള് പൊരിയുകില്ച്ചാവുകില്ത്തെറ്റല്ലെന്നോ?
ഇടയുള്ളോര് വാദിപ്പിന് മാര്ഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവു- മിടറിയോ, ഞാനൊന്നു തലചായ്ക്കട്ടെ.