വേലിപ്പടര്പ്പുകള് പോലെ മുന്നില്-ചിലര്
ചേര്ന്നെന്റെ
ചിന്തകള് വേര്തിരിക്കെ,
സ്പന്ദനം
മന്ദം നിലച്ച വാച്ചില്-എന്റെ
സമയം
ക്രമപ്പെടുത്താന്
ശ്രമിക്കെ,
നുള്ളിനോവിച്ചന്നകന്ന
മോഹം-വൃഥാ
തുള്ളിക്കളിപ്പിച്ചകം
പുകയ്ക്കെ,
ചെറുതിരിനാളം
കെടുത്തുവാനായ്-മനം
പതിവുപോലൊളിയമ്പയച്ചിടുമ്പോള്
അണയാത്ത
ദുഃഖക്കനലിലൂടെ-പ്രാണ-
ശിഖയുമായെങ്ങനെയോടിനീങ്ങും;
അന്തിച്ചുവപ്പിന്നിടയിലൂടെന്-കൊച്ചു-
വെള്ളരിപ്രാവെങ്ങനരികിലെത്തും?
തകരട്ടെയെന്റെ
സങ്കല്പ്പമെല്ലാം-പക്ഷെ
നുകരട്ടെ
ഞാനതിന്മുന്പൊരല്പം
ഒരു
കരപ്പാടിന്നകലെമാത്രം-വന്നു
നില്ക്കുന്നൊളിഞ്ഞപമൃത്യൂവീണ്ടും
കാക്കുന്നതേതു
കരങ്ങള് രണ്ടും-വിഭോ,
കാല്ക്കലര്പ്പിച്ചവനാണു
പണ്ടും
ഒരുതുള്ളി
രുധിരമേ ബാക്കിയുള്ളൂ-എന്റെ
തൂലിക
തെളിയാതുഴറിടുന്നു
പോരാടുവാനിന്നുറച്ചുനില്ക്കെ-സ്മേര-
കാവ്യസൂനങ്ങള്
കരിഞ്ഞുവീണു
ചന്തംവെടിഞ്ഞിരുള്
ചാരെവന്നു-എന്റെ
ബന്ധങ്ങള്
വന്ചിതല് കാര്ന്നുതിന്നൂ
* * * *
വിസ്മയിപ്പിക്കുമീ
ധന്യലോകം-സദാ
വെട്ടിത്തിരുത്തുന്നു
ജീവകാവ്യം
ഉരുവിട്ടൊരിക്കല്
പഠിച്ചശേഷം-മായ്ച്ചു-
നീക്കാതിരിക്കുന്നനന്തകാലം
പകരാന്
ശ്രമിക്കുന്നു തൂമരന്ദം-പാന-
പാത്രത്തിലേകുന്നു
സ്നേഹബന്ധം
കൈപിടിച്ചെഴുതിച്ചിടുന്നു
മന്ദം-കേള്ക്ക!
ലോകമേ,യീ
പാമരന്റെ ശബ്ദം.