സ്മൃതിനാശം - ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്

എവിടെയോ പണ്ടു കണ്ടതാണീ മുഖം.  
എവിടെയാണതെന്നോർമ്മകിട്ടുന്നില്ല.

കൊടിയ വേനലിൻ പാതയിൽ യൌവ്വനം
കൊടിപിടിച്ച ദിനങ്ങളിലാകണം,  

തെരുവുതോറും ചരിത്രം നിണംകൊണ്ടു  
ചുവരെഴുത്തു നടത്തുമ്പൊഴാകണം,  

ഒരു സഖാവുമൊത്തന്നത്തെ രാത്രിയിൽ-  
ക്കയറിവന്ന പെൺകുട്ടിയിലാകണം,

എവിടെയോ പണ്ടു കണ്ടതാണീ മുഖം.  
എവിടെയാണെന്നൊരോർമ്മകിട്ടുന്നില്ല.

വിധവകൾക്കുള്ള പെൻഷൻ ലഭിക്കുവാൻ  
വഴിതിരക്കി വന്നെത്തിയ പെങ്ങളേ,  

കനലുകൾ കെട്ടുപോയ നിൻ കൺകളെ,  
പണിയെടുത്തു പരുത്ത നിൻ കൈകളെ,  

അരികു വാൽ‌പ്പുഴു തിന്ന കടലാസു  
ചുരുളിലാണ്ട നിൻ ജീവിതരേഖയെ,  

അറിവതെങ്ങനെ,യെല്ലാം മറക്കുവാൻ  
നര കറുപ്പിച്ചു വാഴുമെൻ വാർദ്ധകം!