ഒരിടവുമൊഴിയാതെ
വീണ്ടും അന്വേഷിച്ചതിൽ
അവയൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല.
കല്പ്പാന്തത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോയ
നേരിന്റെ പേടകത്തിലെപ്പോലെ
തികച്ചും ആത്മാവുള്ള ചിലവ.
അയൽക്കാരോടോ ബന്ധുക്കളോടോ
ചോദിക്കാമെന്ന് കരുതി
കുറിച്ചുവയ്ക്കാൻ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ
അവയെന്തൊക്കെയെന്ന്
മറന്നുപോവുകയും ചെയ്തു.
മൂക്കുകണ്ണട തിരയുമ്പോൾ
നിലക്കണ്ണാടി കണ്ടുകിട്ടാറില്ലേ?
മുഖം കഴുകാനായി പോയിട്ട്
ഷവറിനു കീഴിൽ നിൽക്കാറില്ലേ?
അമ്മാതിരി സന്ദർഭങ്ങളിൽ
കൈമോശം വരാറുള്ള ചിലതൊക്കെ
ജീവിതത്തിൽ അത്ര പ്രധാനമല്ലെങ്കിലും...
രാഷ്ട്രതന്ത്രത്തിൽ നയപരമാണ്.
പകരം കിട്ടിയതൊക്കെ
പറഞ്ഞു പഴകിയ വാക്കുകളാണ്.
ഭയം... വ്യസനം... അതിർത്തിപ്പോര്...
പശു... ഭഗവാൻ... പരമാധികാരം...
അധികം തിരയാതെ തന്നെ
അവ നാനായിടത്തും കണ്ടെത്തി.
ആനന്ദവും സമാധാനവും
മെല്ലെ മെല്ലെ തിരികെയെത്തിയെന്ന്
പൊതുജനം പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
എങ്കിലും ചില ഭ്രാന്തമനസ്സുകൾ
തപ്പിത്തിരഞ്ഞ് നടക്കുന്നുണ്ട്
മുറികൂടാത്ത കബന്ധങ്ങളുമായി
പതാക... പരദുഃഖം... പണയമുതൽ...
രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ... നീതിനിഷേധം...
പരിസ്ഥിതി... മൂല്യത്തകർച്ച...
പ്രജാഹിതം... ഭരണഘടന...
എന്നിങ്ങനെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട്.
-----