* ചന്ദ്രിക
കാനനച്ഛായയിലാടുമേയ്ക്കാന്
ഞാനും വരട്ടെയോ നിന്റെകൂടെ?
ആ വനവീധികളീ വസന്ത-
ശ്രീവിലാസത്തില്ത്തെളിഞ്ഞിരിക്കും;
ഇപ്പോളവിടത്തെ മാമരങ്ങള്
പുഷ്പങ്ങള്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കും;
അങ്ങിപ്പോളാമല്ക്കുയിലിണകള്
സംഗീതംപെയ്യുകയായിരിക്കും;
പുഷ്പനികുഞ്ജങ്ങളാകമാനം
തല്പതലങ്ങള് വിരിച്ചിരിക്കും;
കൊച്ചുപൂഞ്ചോലകള് വെണ്നുരയാല്-
പ്പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും-
ഇന്നാവനത്തിലെക്കാഴ്ച കാണാ-
നെന്നെയുംകൂടോന്നു കൊണ്ടുപോകൂ!
* രമണന്
ആരണ്യച്ചാര്ത്തിലേക്കെന്റെകൂടെ-
പ്പോരേണ്ട, പോരേണ്ട ചന്ദ്രികേ, നീ;
നിന്കഴല്പ്പൂമ്പൊടി പൂശിനില്ക്കാന്,
ശങ്കയി,ല്ലാ വനമര്ഹമല്ലേ!
എന്നെപ്പോല് തുച്ഛരാമാട്ടിടയര്
ചെന്നിടാനുള്ളതാണാപ്രദേശം.
വെണ്ണക്കുളിര്ക്കല്വിരിപ്പുകളാല്
കണ്ണാടിയിട്ട നിലത്തു നീളെ,
ചെമ്പനിനീരലര് ചിന്നിച്ചിന്നി-
സ്സഞ്ചരിക്കുന്ന നിന് ചേവടികള്
കല്ലിലും മുള്ളിലും വിന്ന്യസിക്കാ-
നില്ല, ഞാന് സമ്മതമേകുകില്ല!
ഈ മണിമേടയില് വിശ്വഭാഗ്യ-
സീമ വന്നോളംതുളുമ്പിനില്ക്കേ,
ആഡംബരങ്ങള് നിനക്കു നിത്യ-
മാനന്ദമഞ്ചമലങ്കരിക്കേ,
നിര്വൃതിപ്പൂക്കള് നിനക്കു ചുറ്റും
ഭവ്യപരിമളം വീശിനില്ക്കേ,
ആസ്വാദനങ്ങള് നിന് വാതിലിങ്ക-
ലാശ്രയിച്ചെപ്പോഴും കാവല്നില്ക്കേ,
പോരുന്നതെന്തിനു, ചന്ദ്രികേ, നീ
പാറകള് ചൂഴുമക്കാനനത്തില്?
* ചന്ദ്രിക
ഈ മണിമേടയിലെന്വിപുല-
പ്രേമസമുദ്രമൊതുങ്ങുകില്ല;
ഇക്കിളിക്കൂട്ടിലെന് ഭാവനതന്-
സ്വര്ഗ്ഗസാമ്രാജ്യമടങ്ങുകില്ല;
നമ്മള്ക്കാ വിശ്വപ്രകൃതിമാതിന്
രമ്യവിശാലമാം മാറിടത്തില്,
ഒന്നിച്ചിരുന്നു കുറച്ചുനേരം
നര്മ്മസല്ലാപങ്ങള് നിര്വ്വഹിക്കാം!
* രമണന്
പാടില്ല, പാടില്ല, നമ്മെ നമ്മള്
പാടേ മറന്നൊന്നും ചെയ്തുകൂടാ്
* ചന്ദ്രിക
ആലോലവല്ലികളെത്രയിന്നാ
നീലമലകളില് പൂത്തുകാണും!
* രമണന്
കാനനച്ഛായയിലാടുമേയ്ക്കാന്
ഞാനും വരട്ടെയോ നിന്റെകൂടെ?
ആ വനവീധികളീ വസന്ത-
ശ്രീവിലാസത്തില്ത്തെളിഞ്ഞിരിക്കും;
ഇപ്പോളവിടത്തെ മാമരങ്ങള്
പുഷ്പങ്ങള്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കും;
അങ്ങിപ്പോളാമല്ക്കുയിലിണകള്
സംഗീതംപെയ്യുകയായിരിക്കും;
പുഷ്പനികുഞ്ജങ്ങളാകമാനം
തല്പതലങ്ങള് വിരിച്ചിരിക്കും;
കൊച്ചുപൂഞ്ചോലകള് വെണ്നുരയാല്-
പ്പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും-
ഇന്നാവനത്തിലെക്കാഴ്ച കാണാ-
നെന്നെയുംകൂടോന്നു കൊണ്ടുപോകൂ!
* രമണന്
ആരണ്യച്ചാര്ത്തിലേക്കെന്റെകൂടെ-
പ്പോരേണ്ട, പോരേണ്ട ചന്ദ്രികേ, നീ;
നിന്കഴല്പ്പൂമ്പൊടി പൂശിനില്ക്കാന്,
ശങ്കയി,ല്ലാ വനമര്ഹമല്ലേ!
എന്നെപ്പോല് തുച്ഛരാമാട്ടിടയര്
ചെന്നിടാനുള്ളതാണാപ്രദേശം.
വെണ്ണക്കുളിര്ക്കല്വിരിപ്പുകളാല്
കണ്ണാടിയിട്ട നിലത്തു നീളെ,
ചെമ്പനിനീരലര് ചിന്നിച്ചിന്നി-
സ്സഞ്ചരിക്കുന്ന നിന് ചേവടികള്
കല്ലിലും മുള്ളിലും വിന്ന്യസിക്കാ-
നില്ല, ഞാന് സമ്മതമേകുകില്ല!
ഈ മണിമേടയില് വിശ്വഭാഗ്യ-
സീമ വന്നോളംതുളുമ്പിനില്ക്കേ,
ആഡംബരങ്ങള് നിനക്കു നിത്യ-
മാനന്ദമഞ്ചമലങ്കരിക്കേ,
നിര്വൃതിപ്പൂക്കള് നിനക്കു ചുറ്റും
ഭവ്യപരിമളം വീശിനില്ക്കേ,
ആസ്വാദനങ്ങള് നിന് വാതിലിങ്ക-
ലാശ്രയിച്ചെപ്പോഴും കാവല്നില്ക്കേ,
പോരുന്നതെന്തിനു, ചന്ദ്രികേ, നീ
പാറകള് ചൂഴുമക്കാനനത്തില്?
* ചന്ദ്രിക
ഈ മണിമേടയിലെന്വിപുല-
പ്രേമസമുദ്രമൊതുങ്ങുകില്ല;
ഇക്കിളിക്കൂട്ടിലെന് ഭാവനതന്-
സ്വര്ഗ്ഗസാമ്രാജ്യമടങ്ങുകില്ല;
നമ്മള്ക്കാ വിശ്വപ്രകൃതിമാതിന്
രമ്യവിശാലമാം മാറിടത്തില്,
ഒന്നിച്ചിരുന്നു കുറച്ചുനേരം
നര്മ്മസല്ലാപങ്ങള് നിര്വ്വഹിക്കാം!
* രമണന്
പാടില്ല, പാടില്ല, നമ്മെ നമ്മള്
പാടേ മറന്നൊന്നും ചെയ്തുകൂടാ്
* ചന്ദ്രിക
ആലോലവല്ലികളെത്രയിന്നാ
നീലമലകളില് പൂത്തുകാണും!
* രമണന്