ഹേ.... സോൻഭദ്ര - പി ശിവപ്രസാദ്

ഇടനെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചുകയറിയ 
ആരക്കാലുകളാൽ പിടഞ്ഞ് 
നീ ബഹിഷ്കൃതയായ പതാകയുമായി 
ഇനിയും സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനങ്ങൾ വരും.

ഭാരതിയാരും വള്ളത്തോളും ബോധേശ്വരനും 
എഴുതി നിറച്ച ആയിരം വരികളിൽ
അടിമത്തത്തിന്റെ താജ്മഹലുകൾ 
ആകാശത്തെ പുച്ഛിച്ച് നിലവിളിക്കും.

നുകമൂന്നി വിത്തിട്ട് കിളിയാട്ടി
ദുരിതമിഴിനീരിന്റെ മഴ തേവി
കള നീക്കി പാൽക്കതിർ വരവേറ്റ്
വെയിൽ കാഞ്ഞ് പൊൻമണി വിളയിച്ച 
നേരിന്റെ നെഞ്ചിൽ കിളിർത്ത.....
ഹേ... സോൻഭദ്ര,
നീ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നിന്നീടുക.
ഒരു മാത്ര നീയീ പടുകാല വറുതിയുടെ 
അന്ധയാം ദേവതയെ തോറ്റിയുണർത്തുക . 
പുരോഹിതക്കൂറിനാൽ ധർമ്മം മറന്നൊരീ 
സൗവർണ്ണ ശില്പത്തിലാണ്ടുപോയ 
നാട്ടുദൈവങ്ങളെ നഗരഗർവ്വങ്ങളെ
നരകവേദാന്തങ്ങൾ തീ തുപ്പുമാർത്തികളെ 
എറ്റിക്കുടഞ്ഞെറിക... മുടി പറിച്ചെറിയുക...
മുടിയട്ടെ നന്ദികേടിന്റെയീ മണ്ഡലം
കുതിരട്ടെ അധികാര ഗർവ്വിന്റെ വിണ്ടലം.
നിൻ നെഞ്ചുടഞ്ഞ മുലപ്പാലിൽ, ചോരയിലും
ഉയിരിട്ടു പൂക്കട്ടെ വിഷമാർന്നൊരന്നം. 

അശോക ചക്രമേ..... തിരികെ വരിക.
ഇരുട്ടിന്റെ കയ്പേറിയ ടിപ്പണികൾ 
ഇനിയെങ്കിലും തിരുത്തിയെഴുതാൻ
അംബേദ്ക്കറോട് ഒരു കുറി പറയുക.

======