ഞാൻ മരിക്കും നേരം - പാബ്ലോ നെരൂദ

ഞാൻ മരിക്കും നേരമോമനേ
നീ നിന്റെ
തൂവൽ കരമെൻ മിഴികൾ
മേൽ വെക്കുക!
ഞാൻ അറിയട്ടെ എൻ ചേതനയെ
ഇത്ര ചേതോഹരമായ് ' പരിണമിപ്പിച്ചതാം
ആ സ്പര്ശനത്തി -
ന്നതുല്യതയെ വീണ്ടും
ഞാൻ അറിയട്ടെ -
അന്നാ നിമിഷത്തിലും !
ഞാനൊരു നിദ്രയിൽ
കാത്തു നിൽക്കാം സഖീ'
നീയിങ്ങു ഭൂമിയിൽ
തന്നെ ജീവിക്കുക!
നാം കരം കോർത്തു
നുകർന്ന കാറ്റിൻസ്വനം
നീ വീണ്ടുമൊറ്റയ്ക്ക്
കേട്ടു നിന്നീടുക!
നാമൊരുമിച്ച
സമുദ്രസായന്തന -
തീരങ്ങളിൽ സഖീ
നീ തനിച്ചാവുക!
നാമൊരുമിച്ചു നടന്ന മ
ണലിലൂടോമനേ നീയേക
വീണ്ടും നടക്കുക!
ഞാൻ മരിച്ചാലും-
കൊതിക്കുന്നു ഞാൻ -
എന്റെസ്നേഹമേ നീ
ചിരമിങ്ങു ജീവിക്കുക!
ഞാൻ പ്രണയിച്ചവൾ!
ഞാനെൻ കവിതയിൽ
ജീവന്റെ ജീവനായ് എന്നും
നിറച്ചവൾ
ഞാൻ മരിച്ചാലും -
കൊതിച്ചുപോകുന്നു -
നീയീ മണ്ണിലെന്നുമേ
പൂക്കൾ വിടർത്തുക!
പൂക്കളാൽ എന്നുമലംകൃതയാവുക!
എന്റെയീ സ്നേഹം നിനക്ക് നല്കുന്നതാം
ഉന്നതസീമയെ
പ്രാപിച്ചിടും വിധം!
നിന്റെ കാർ കൂന്തലിഴകളോടൊത്തന്നു-
മെന്റെയാത്മാവു
പറന്നു പാടും വിധം!
എന്റെ ഗാനത്തിൻ
പ്രചോദനമായ് നിന്നെ -
യന്നുമീ ലോകം
പ്രകീർത്തിച്ചിടും വിധം!