ഇന്റര്നെറ്റില് പലയിടങ്ങളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മലയാളത്തിലെ പ്രശസ്ത കവിതകളുടെ വരികള് അധ്യാപകര്ക്കും സാഹിത്യ വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്കും വേണ്ടി സമാഹരിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമാണിത്.തെറ്റുകള് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമല്ലോ... മലയാളത്തിലെ പ്രശസ്ത കവിതകളുടെ ചൊല്ക്കാഴ്ചകള്ക്കും ആലാപനങ്ങള്ക്കും www.kavyakallolam.blogspot.in സന്ദര്ശിക്കുക.
മല കയറിയ സഞ്ചാരികൾ
മടങ്ങുമ്പോൾ
ഒരാൾ
കുറഞ്ഞു.
ഒരാളെന്നല്ല
ഒരുവൾ.
ആളും അനക്കവും
ഒഴിയേ, ഒരു പാറമേൽ
മലർന്നവൾ.
ആരുമില്ലാത്തവരിൽ
നിറയും മഴ
അവളെയും
തൊട്ടു.
അവളിലെഴുന്നു
രണ്ടു മലകൾ.
മഴ നിന്നുപെയ്തു.
ചരിവിൽ ഉറവപൊട്ടി
ഇടുക്കിലൂടെ
അരുവിയിലേക്കവൾ
നനഞ്ഞിറങ്ങി.
തെമ്മാടി
ഗിരിനിരകൾ
ആർപ്പുവിളിച്ചു.
മലകളുലച്ചവൾ
എഴുന്നേറ്റു.
താന്തോന്നിമരങ്ങൾ
പോരുവിളിച്ചു.
മുനകൂർത്തവൾ
മറുനോട്ടമായി.
എന്റെ മുലകളെവിടെ?
പ്രതികാരാഗ്നിയിൽ നഗരങ്ങൾ ചാമ്പലാക്കാൻ
പറിച്ചെറിഞ്ഞതല്ല.
അർബുദം വന്ന് മുറിച്ചുമാറ്റിയതുമല്ല.
അടുത്തവീട്ടിലെ കല്യാണിക്ക്
കല്ല്യാണത്തിന് പോകാൻ കടം കൊടുത്തതുമല്ല.
എന്റെ മുലകളെവിടെ?
ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ
പതിവുപോലെ ബ്രായഴിച്ചു
തടവി ഉറപ്പുവരുത്തിയിരുന്നു.
വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടിരുന്നു.
ജനൽപ്പാളികൾ തുറന്നിരുന്നില്ല.
ഒച്ചയോ അനക്കമോ കേട്ടിരുന്നില്ല.
കൂടെ പഠിച്ച അനിരുദ്ധൻ
താഴത്തെവീട്ടിലെ ചേച്ചിയുടെ ഗൾഫിലുള്ള ഭർത്താവ്
ഇടയ്ക്കിടെ അച്ഛനെ കണാൻ വരുന്ന,
അമ്മയുടെ ഒരു വകയിലെ അമ്മാവൻ,
പിരമിഡുകളുടെ ചുറ്റളവു കണാൻ പഠിപ്പിച്ച സുകുമാരൻസാർ
എത്ര വേഗത്തിൽ പോകുമ്പോഴും എന്നെ കണ്ടാൽ
നിർത്തിത്തരുന്ന സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് ഡ്രൈവർ
എത്രവൈകിച്ചെന്നാലും ഒപ്പിടാൻ സമ്മതിക്കുന്ന
സൂപ്രണ്ട്, കോങ്കണ്ണൻ കുറുപ്പ്സാർ.
പലരും കണ്ണുവെച്ചതാണ്.
എന്റെ മുലകളെവിടെ?
കുറച്ചുദിവസങ്ങളായി ഒരു കറുത്ത കണ്ണട പിന്തുടരുന്നു.
രോമാവൃതമായ ഒരു കൈ എപ്പോഴും നീണ്ടുവരുന്നു.
അളവെടുക്കുന്ന നാട മാറിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുറുകുന്നു
ഒരു ക്യാമറ ഒളിച്ചുനോക്കുന്നു.
ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു പഴുതാര കടന്നുകൂടുന്നു.
ഉടുപ്പുമാറുമ്പോൾ ഒരു പുള്ളിപ്പൂച്ച നോക്കി നൊട്ടിനുണയുന്നു
അമ്പലക്കുളത്തിലെ വെള്ളം വെറുതേ കുളിപ്പിക്കുന്നു.
തെക്കേ അകത്തെ ഇരുട്ടിനു കട്ടികൂടുന്നു.
കുന്നുകൾ കാർന്നുതിന്നുന്ന ഒരു യന്ത്രം
കാലത്തും വൈകീട്ടും ഇതുവഴി കടന്നുപോകുന്നു.
എന്റെ നിഴലിന് അസമയത്ത് നീളം വയ്ക്കുന്നു.
എല്ലാവരേയും എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്.
ഇന്ന് ഒരു തുള്ളി ചോരപോലും പൊടിയാതെ
എത്ര റാത്തൽ മാംസവും മുറിച്ചെടുക്കാവുന്ന
കത്തികളുണ്ട്, എനിക്കറിയാം
എന്റെ മുലകളെവിടെ?
മുലകൾ മഹദ്വചനങ്ങൾക്കുള്ളതല്ല
ഒരു ഉമ്മ, പല്ലുകൊണ്ടൊ നഖം കൊണ്ടൊ
ഏറിയാൽ ഒരു ചെറുപോറൽ;
തകർന്ന ഉദ്ധൃതഗോപുരങ്ങളെപ്പറ്റിയല്ല
അമ്മയുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട മുലകളെപ്പറ്റിയാണ്
കവി ഇപ്പോൾ പാടുന്നത്*
പത്രത്തിൽ പരസ്യം കൊടുക്കാമെന്നുണ്ട്;
പക്ഷെ, കണ്ണും മൂക്കും ചുണ്ടും പോലെ
മുലകളെ തിരിച്ചറിയുന്നതെങ്ങിനെ?
എല്ലാ മുലകളിലും കാണില്ലെ ഒരു കറുത്ത കല!
എന്റെ മുലകൾ എന്റെ മുത്തശ്ശിമാർ,
മറാക്കുടയ്ക്കുള്ളിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും പുറത്തുവരാത്തവർ,
എന്റെ കൂടെ കുപ്പായത്തിൽ കയറി
കാശിക്കുപോന്ന പാവം കൂറകൾ,
എന്റെ മുലകൾ എന്റെ പേരക്കുട്ടികൾ,
രണ്ടു കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, കായ്കനികൾ
എന്റെ മുലകളെവിടെ?
കാലത്ത്
ടെലിവിഷൻവാർത്തയിൽ ഞാനെന്റെ മുലകൾ കണ്ടു
അവയ്ക്കിടയിൽ വിരലോടിക്കുന്ന ഒരാൾക്കൂട്ടത്തേയും
പക്ഷെ, കുന്നുകൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള
അഭയാർത്ഥിപ്രവാഹത്തിന്റെ വിദൂരദൃശ്യമായിരുന്നു അത്.
എന്റെ മുലകളെവിടെ? കണ്ടുകിട്ടുന്നവർ ഒന്ന്,
അമ്മയുടെതായാലും കാമുകിയുടെതായാലും
കമ്പാർട്ടുമെന്റിൽ എതിർസീറ്റിലിരുന്ന്
കുഞ്ഞിനു മുലകൊടുക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെതായാലും
ജീവിതത്തിൽ മുലകുടിക്കാത്തവർക്ക് നൽകുക, മറ്റേത്,
മുലമുളയ്ക്കാത്ത കാലത്ത്
എന്നെ പേടിപ്പിച്ച ഒറ്റമുലച്ചിക്കും
വേഷം കെട്ടാൻ എനിക്കുവേണം
രണ്ടു കണ്ണൻചിരട്ടകൾ
_______
* നൊ അഹോഫൻബർഗ്, ലിയോണോർ വിൽസൺ എന്നീ അമേരിക്കൻ കവികൾ
രണ്ടു തെറിച്ച മുലകളും
കാലുകൾക്കിടയിലൊരു
തുരങ്കവുമുണ്ടായിട്ടും
ഇത്രയും കാലം ഭൂമിയിൽ
ജീവൻ അനുവദിച്ചു തന്നതിന്
എത്ര പേരോടാണ്
ഓരോ പെണ്ണും
നന്ദി പറയേണ്ടത്!
മുലഞെട്ട് തിരഞ്ഞ
ഇളം ചുണ്ടിലേക്ക് വച്ചുതന്ന
കൊഴുത്ത ലിംഗം
അണ്ണാക്കിലേക്ക്
ആഴ്ത്താതിരുന്നതിന്..
അടിവസ്ത്രമില്ലാതിരുന്ന
നാലാംമാസം
കാലിടുക്കിൽ മുഖമുരസി
ഇക്കിളിയാക്കുന്നതിനിടയിൽ
തുളച്ചു
കയറാതിരുന്നതിന്..
തൊട്ടാവാടിയുടെ
ഞെട്ടറ്റിച്ചു
കുമിളകളുണ്ടാക്കുന്ന
വിദ്യ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ
പെറ്റിക്കോട്ടിനടിയിലെ
രണ്ടു കടുകുമണി തടഞ്ഞിട്ടും
ഓടയിലെ
അഴുക്കുവെള്ളത്തിലൊരു
ബബ്ൾ ഗപ്പി
പൊങ്ങാതിരുന്നതിന്..
പലഹാരവുമായി വന്ന്
മടിയിൽ വച്ചു ലാളിക്കുമ്പോൾ
വീർത്തുവീർത്തുവന്ന
ഇറച്ചിക്കഷണം
തുപ്പലു കൂട്ടി
വഴുപ്പിച്ചു
തുടയിടുക്കിൽ മാത്രം ചലിപ്പിച്ച്
നിർവൃതി പൂണ്ടതിന്..
സ്കൂളിലേക്ക് പോകും വഴി
തത്തമ്മകൾ മുട്ടയിട്ട
റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ
എത്രയോ തവണ
കാണേണ്ടി വന്നിട്ടും
ആരോടും പറയരുതെന്ന
ഭീഷണിക്കപ്പുറം
കൊരവള്ളിയിലൊരു പിടിത്തം
മുറുക്കാതിരുന്നതിന്..
മുല മുളച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത
ചേച്ചിയെ
അമ്മയുടെ സാരിത്തുമ്പിൽ
കെട്ടിത്തൂക്കിയതിന്റെ
ഏക ദൃസാക്ഷിക്ക് നേരെ
മറ്റേത്തുമ്പ്
നീട്ടാതിരുന്നതിന്..
വയറ്റിലുള്ള കുഞ്ഞ്
അനുചൻ തന്നെ ആണെന്ന്
അമ്മയോട് പറയാതിരിക്കാൻ
അടുക്കളയിലെ ഗ്യാസ് സിലിണ്ടർ
പൊട്ടിത്തെറിക്കാതിരുന്നതിന്..
ആവശ്യം കഴിഞ്ഞു,
പകർത്തിയ ഫോൺ
കീശയിലിട്ട്
'പരാതി കൊടുക്കരുതെന്ന്,
കൊടുത്താൽ ഇത് വൈറൽ ആക്കുമെന്ന്'
മാത്രം പറഞ്ഞ്
പോവാൻ അനുവധിച്ചതിന്..
ട്രെയിനിൽ നിന്ന്
തള്ളിയിടാതിരുന്നതിന്..
ബസ്സിലെ പിൻ സീറ്റിൽ
തലോട്ടി തകർക്കപ്പെടാതിരുന്നതിന്..
മരപ്പൊത്തിലെ
ചത്ത കിളി ആക്കാതിരുന്നതിന്..
ചവറുകൾക്കടിയിൽ കുഴിച്ചു മൂടപ്പെടാതിരുന്നതിന്..
പൊന്തക്കാട്ടിലോ
വിറകു പുരകളിലോ
ചത്തു പുഴുക്കാതിരുന്നതിന്..
എത്ര പേരോടാണ്,
എത്ര സന്ദർഭങ്ങളോടാണ്,
രണ്ടു തെറിച്ച മുലകളും
കാലുകൾക്കിടയിലൊരു
തുരങ്കവുമുണ്ടായിട്ടും
ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന
ഓരോ പെണ്ണും
നന്ദി പറയേണ്ടത്........!
ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാൽ
അവളെ കല്ലിൽ നിന്നും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കുക എന്നർത്ഥം
ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാൽ
കരിയും മെഴുകും പുരണ്ട
അവളുടെ പകലിനെ സ്വർഗത്തിന്റെ പൂമ്പൊടി ഉച്ഛ്വസിക്കുന്ന
വാനമ്പാടിയായി മാറ്റുക എന്ന്
രാത്രി ആ തളർന്ന ചിറകുകൾക്ക് ചേക്കേറാൻ
ചുമലു കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന തളിരു നിറഞ്ഞ മരമായ് മാറുകയെന്ന്.
ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാൽ
കാറ്റും കോളും നിറഞ്ഞ കടലിൽ
മേഘങ്ങൾക്കു കീഴിൽ പുതിയൊരു ഭൂഖണ്ഡം തേടി കപ്പലിറക്കുകയെന്നർത്ഥം.
ഒരു സ്ത്രീയേ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാൽ അവളുടെ പ്രാചീനമായ വടുക്കളിൽ നിന്ന് സൂര്യരശ്മി പോലെ കൂർത്തൊരു വാൾ
കണ്ടെത്താൻ അവളെ സഹായിക്കുകയാണ്
എന്നിട്ട് ചോര വാർന്നു തീരും വരെ
ആ മൂർച്ഛയിൽ സ്വന്തം ഹൃദയം അമർത്തി കിടക്കുകയാണ്.
ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.