പുലര്ച്ചയ്ക്കുമുമ്പേ
പാഞ്ഞുപോകും വണ്ടിയില്
ആള്ത്തിരക്കിലൊറ്റയ്ക്കിരിക്കുവോളേ..
പുറത്തേയ്ക്കു കൊഴിഞ്ഞ
നിന്റെ മിഴികളോടല്ല
കോതിയൊതുക്കി വകഞ്ഞുവക്കാത്ത
ചെമ്പന് മുടിയിലെ വാടിയ മുല്ലകളോടല്ല
വെള്ളിരോമങ്ങള് നിറഞ്ഞ്
മെല്ലിച്ചുണങ്ങിയ കണങ്കാലുകളോടല്ല
തട്ടിയുരഞ്ഞേതുമാത്രയും പൊട്ടിയേക്കാവുന്ന
കുപ്പിവളകളോടല്ല
ഉലഞ്ഞുമുഷിഞ്ഞ ഉടുപ്പുകള്ക്കുള്ളില്
ഉദയംകാക്കുമുന്മാദങ്ങളോടല്ല,
നിന്നോടുമല്ല..
എന്റെ പെങ്ങളേ
കാലങ്ങളായി നിന്റെ കരളിലിരുന്ന്
നനഞ്ഞു നനഞ്ഞു മരവിച്ചതിനോടാണ്
ഇത്തിരിനേരത്തേക്കെങ്കിലും
വന്നിരുന്നൂടെ എന്റെ കവിതയില്
ഇത്തിരി തീകാഞ്ഞു പൊയ്ക്കൂടേ?
പാഞ്ഞുപോകും വണ്ടിയില്
ആള്ത്തിരക്കിലൊറ്റയ്ക്കിരിക്കുവോളേ..
പുറത്തേയ്ക്കു കൊഴിഞ്ഞ
നിന്റെ മിഴികളോടല്ല
കോതിയൊതുക്കി വകഞ്ഞുവക്കാത്ത
ചെമ്പന് മുടിയിലെ വാടിയ മുല്ലകളോടല്ല
വെള്ളിരോമങ്ങള് നിറഞ്ഞ്
മെല്ലിച്ചുണങ്ങിയ കണങ്കാലുകളോടല്ല
തട്ടിയുരഞ്ഞേതുമാത്രയും പൊട്ടിയേക്കാവുന്ന
കുപ്പിവളകളോടല്ല
ഉലഞ്ഞുമുഷിഞ്ഞ ഉടുപ്പുകള്ക്കുള്ളില്
ഉദയംകാക്കുമുന്മാദങ്ങളോടല്ല,
നിന്നോടുമല്ല..
എന്റെ പെങ്ങളേ
കാലങ്ങളായി നിന്റെ കരളിലിരുന്ന്
നനഞ്ഞു നനഞ്ഞു മരവിച്ചതിനോടാണ്
ഇത്തിരിനേരത്തേക്കെങ്കിലും
വന്നിരുന്നൂടെ എന്റെ കവിതയില്
ഇത്തിരി തീകാഞ്ഞു പൊയ്ക്കൂടേ?