മണ്ണേ, എന്നെക്കാത്തുകിടക്കുക - നെരൂദ

എന്റെ ഗ്രാമ്യനിയോഗത്തിലേക്കെന്നെക്കൊണ്ടുപോവുക, സൂര്യ,
പ്രാക്തനവനങ്ങളിലെ മഴയിലേക്കെന്നെക്കൊണ്ടുപോവുക.
എനിക്കു തിരിയെത്തരികയതിന്റെ പരിമളം,
മാനം പൊഴിക്കുന്ന വാളുകൾ,
പുല്മേടുകളിലെയും കല്പുറങ്ങളിലെയും നിർജ്ജനശൂന്യത,
ആറ്റിറമ്പുകളുടെ നനവും ദേവതാരങ്ങളുടെ ഗന്ധവും,
പെരുമരങ്ങളുടെ വിദൂരനിബിഡതയിൽ
ഹൃദയം പോലെ ത്രസിക്കുന്ന കാറ്റും.

മണ്ണേ, നിന്റെ നിർമ്മലോപഹാരങ്ങളെനിക്കു തിരിയെത്തരിക,
വേരുകളുടെ പ്രൗഢിയിലൂന്നിയുയർന്ന മൗനത്തിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ.
ഞാനാകാതെപോയതിലേക്കെനിക്കു മടങ്ങിപ്പോകണം,
അത്രയുമാഴങ്ങളിൽ നിന്നു മടങ്ങാനെനിക്കു പഠിക്കണം,
പ്രകൃതിയിൽ ജീവിക്കാൻ, ജീവിക്കാതിരിക്കാനെനിക്കാകട്ടെ.
കല്ലുകൾക്കിടയിൽ മറ്റൊരു കല്ലാവാം, ഒരിരുണ്ട കല്ലാവാം ഞാൻ,
പുഴയൊഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന വെറുമൊരു വെള്ളാരങ്കല്ല് .

ഞാൻ മരിക്കും നേരം - പാബ്ലോ നെരൂദ

ഞാൻ മരിക്കും നേരമോമനേ
നീ നിന്റെ
തൂവൽ കരമെൻ മിഴികൾ
മേൽ വെക്കുക!
ഞാൻ അറിയട്ടെ എൻ ചേതനയെ
ഇത്ര ചേതോഹരമായ് ' പരിണമിപ്പിച്ചതാം
ആ സ്പര്ശനത്തി -
ന്നതുല്യതയെ വീണ്ടും
ഞാൻ അറിയട്ടെ -
അന്നാ നിമിഷത്തിലും !
ഞാനൊരു നിദ്രയിൽ
കാത്തു നിൽക്കാം സഖീ'
നീയിങ്ങു ഭൂമിയിൽ
തന്നെ ജീവിക്കുക!
നാം കരം കോർത്തു
നുകർന്ന കാറ്റിൻസ്വനം
നീ വീണ്ടുമൊറ്റയ്ക്ക്
കേട്ടു നിന്നീടുക!
നാമൊരുമിച്ച
സമുദ്രസായന്തന -
തീരങ്ങളിൽ സഖീ
നീ തനിച്ചാവുക!
നാമൊരുമിച്ചു നടന്ന മ
ണലിലൂടോമനേ നീയേക
വീണ്ടും നടക്കുക!
ഞാൻ മരിച്ചാലും-
കൊതിക്കുന്നു ഞാൻ -
എന്റെസ്നേഹമേ നീ
ചിരമിങ്ങു ജീവിക്കുക!
ഞാൻ പ്രണയിച്ചവൾ!
ഞാനെൻ കവിതയിൽ
ജീവന്റെ ജീവനായ് എന്നും
നിറച്ചവൾ
ഞാൻ മരിച്ചാലും -
കൊതിച്ചുപോകുന്നു -
നീയീ മണ്ണിലെന്നുമേ
പൂക്കൾ വിടർത്തുക!
പൂക്കളാൽ എന്നുമലംകൃതയാവുക!
എന്റെയീ സ്നേഹം നിനക്ക് നല്കുന്നതാം
ഉന്നതസീമയെ
പ്രാപിച്ചിടും വിധം!
നിന്റെ കാർ കൂന്തലിഴകളോടൊത്തന്നു-
മെന്റെയാത്മാവു
പറന്നു പാടും വിധം!
എന്റെ ഗാനത്തിൻ
പ്രചോദനമായ് നിന്നെ -
യന്നുമീ ലോകം
പ്രകീർത്തിച്ചിടും വിധം!
           

ഞാന്‍ മരിക്കും നേരം - പാബ്ലോ നെരൂദ

ഞാന്‍ മരിക്കും നേരമോമനേ നീ നിന്റെ
തൂവല്‍ കരമെന്‍  മിഴികള്‍ മേല്‍ വെക്കുക!
ഞാന്‍  അറിയട്ടെ -
എന്‍ ചേതനയെ
ഇത്ര ചേതോഹരമായ് പരിണമിപ്പിച്ചതാം
ആ സ്പര്‍ശനത്തിന്നതുല്യതയെ വീണ്ടും
ഞാന്‍ അറിയട്ടെ - അന്നാ നിമിഷത്തിലും !!!

ഞാനൊരു നിദ്രയില്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാം സഖീ
നീയിങ്ങു ഭൂമിയില്‍ തന്നെ ജീവിക്കുക!
നാം കരം കോര്‍ത്തു നുകര്‍ന്ന കാറ്റിന്‍സ്വനം
നീ വീണ്ടുമൊറ്റയ്ക്ക് കേട്ടു നിന്നീടുക!
നാമൊരുമിച്ച സമുദ്രസായന്തന-
തീരങ്ങളില്‍ സഖീ നീ തനിച്ചാവുക!
നാമൊരുമിച്ചു   നടന്ന മണലിലൂ-
ടോമനേ  നീയേക വീണ്ടും  നടക്കുക!
ഞാന്‍ മരിച്ചാലും-കൊതിക്കുന്നു ഞാന്‍ -എന്റെ
സ്നേഹമേ നീ ചിരമിങ്ങു ജീവിക്കുക!

ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചവള്‍! ഞാനെന്‍ കവിതയില്‍
ജീവന്റെ ജീവനായ് എന്നും നിറച്ചവള്‍
ഞാന്‍ മരിച്ചാലും - കൊതിച്ചു പോകുന്നു-നീ
യീ മണ്ണിലെന്നുമേ പൂക്കള്‍ വിടര്‍ത്തുക!
പൂക്കളാല്‍ എന്നുമലംകൃതയാവുക!

എന്റെയീ സ്നേഹം നിനക്ക് നല്‍കുന്നതാം
ഉന്നതസീമയെ പ്രാപിച്ചിടും വിധം!
നിന്റെ കാര്‍കൂന്തലിഴകളോടൊത്തന്നു-
മെന്റെയാത്മാവു   പറന്നു പാടും വിധം!
എന്റെ ഗാനത്തിന്‍ പ്രചോദനമായ്‌ നിന്നെ-
യന്നുമീ ലോകം പ്രകീര്‍ത്തിച്ചിടും വിധം!
________________________________

Pablo Neruda: When I die I want your hands on my eyes

When I die I want your hands on my eyes:
I want the light and the wheat of your beloved hands
to pass their freshness over me one more time
to feel the smoothness that changed my destiny.

I want you to live while I wait for you, asleep,
I want for your ears to go on hearing the wind,
for you to smell the sea that we loved together
and for you to go on walking the sand where we walked.
I want for what I love to go on living
and as for you I loved you and sang you above everything,
for that, go on flowering, flowery one,
so that you reach all that my love orders for you,
so that my shadow passes through your hair,
so that they know by this the reason for my son